Denk om de hitte.

Het gebeurd elk jaar weer en omdat het nu weer zover is, schrijf ik er toch een blog over, terwijl ik bij mezelf denk, mensen waarom is het nog nodig.

Iedereen kan toch bedenken dat het ongeoorloofd is om een dier met deze hitte in een auto achter te laten of naast een fiets te laten lopen.

Voor onszelf is het al aanpassen en doe je de dingen een stuk rustiger en bij elke kleine vorm van inspanning gutst het zweet al over je rug.
Lees hier verder…

Een voetstap tegelijk

In het leven willen we vaak te snel gaan. De hele maatschappij draait om snel, vlug, doen en gaan. Rust komt steeds minder voor en de dieren hebben daar in mee te gaan. Stress, werken, hobby’s, contacten, social media, er is zoveel op te noemen, waar de mensen allemaal in opgaan.

Waar is de tijd gebleven, dat er mensen buiten rondlopen, die ook daadwerkelijk kunnen genieten van alles wat ze om zich heen zien. Een heerlijke boswandeling, samenzijn, de prachtige natuur, je hond die om je heen springt en zo blij is.
Lees hier verder…

Het lichaam geeft de waarschuwingssignalen

Hoe vaak kom ik mensen of dieren tegen in mijn Praktijk, waarbij er volledig voorbij wordt gegaan aan de signalen van het lichaam die worden gegeven.
Het lichaam zit heel vernuftig in elkaar en is niet zomaar iets. Niet iets wat we hebben gekregen en het daar maar mee hebben te doen.
Het lichaam is heel duidelijk in zijn taal, dit geldt zowel voor mens en dier. Alleen vaak zien de mensen het niet. Als een persoon het al bij zichzelf niet oppikt, hoe kan de taal van het dierlijk lichaam dan worden begrepen?
Lees hier verder…

Lieve Mieh-Chüeh

Ik weet nog dat je als klein rimpelig bolletje in mijn leven kwam, alweer lang geleden, maar herinner het mij als de dag van gisteren. Wat had ik er naar uitgekeken. Eindelijk mijn eigen hondje, in mijn leven. Was thuis wel met honden opgegroeid, maar ik woonde nu op mezelf en hij was mijn eerste keuze. Lees hier verder…